75

Symposium NorthEast Personeelsdiensten

© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten
© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten

 

‘Compassie & Palliatieve zorg'

 

Zaterdag 10 februari 2018 organiseerde Ellen Kruize van NorthEast Personeelsdiensten het Benefiet Symposium in Assen met thema ‘Compassie’ en ‘Palliatieve zorg’ voor Apothekers, Apothekersassistenten en Apotheekhoudende huisartsen.

 

© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten

 

Ik mocht daar als één van de sprekers bij zijn. Mijn lezing had als thema: ‘Oordeelloos luisteren’ en ik stond stil bij: Wat is daar voor nodig? Wat betekent dat? Hoe doe je dat?

 

Nu geloof ik heilig in ‘Zelfregie bij Kanker’ en dat is wat ik promoot dus benaderde ik dit vanuit die optiek.  

 

Ellen zorgde voor accreditaties en PE-punten, dus er moest ook iets geleerd worden. Daarom vond ik: ‘Wat neem je mee?’ ook een hele belangrijke vraag. ‘Als je na dit symposium naar huis gaat, wat leerde je dan?’ En ook: ‘Zou je anders handelen als het jouw lief, kind, moeder, broer, … betreft?’

 

‘Wat ik vertel is mijn waarheid … Dat hoeft niet die van jou te zijn. Ik hoop alleen dat ik even flink op je tenen trap zodat je even wakker schut en nadenkt over jouw handelen. Jouw routine … En vooral: wat doe je na vandaag anders?’

 

Om die reden stond ik onder meer stil bij wat compassie is en wat dat inhoudt. Internet gaf de volgende definitie: Compassie is een gevoel van medelijden, mededogen met de ander, met de ander meevoelen, de ander aanvoelen en begrijpen.

 

Op zich lijkt dat een mooie … Voor mij klopt die niet! Als je, zoals ik, uitgaat van Zelfregie, betekent dat je de ander in zijn waarde laat. Dat je hem met respect behandelt en benadert en hem volledige keuzevrijheid geeft.

© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten

 

Door ‘een gevoel van medelijden’ gaat voor mij de balans direct scheef; dan is er geen ruimte meer voor gelijkwaardigheid. Niet meer voor respect.

 

Compassie betekent voor mij onder meer dat je aan die ander dan - oordeelloos - vraagt: ‘Wat wil jij? Wat vind jij belangrijk?’ in combinatie met mededogen, meevoelen, aanvoelen en begrijpen!

 

Daarna stond ik nog stil bij ‘Opgeven is geen optie.’ Een hele waardevolle en bijzondere uitspraak als je mensen aanmoedigt om een (sportieve) mijlpaal te realiseren. Maar een volstrekt misplaatste om te zeggen tegen iemand met kanker, want: wat nu als die ander niet daartoe in staat is? Als die uitgevochten is? Als die daar niet de kracht voor heeft?

 

Zelfregie bij kanker betekent dat iemand zelf beslist wat die wil doen en of die wil vechten of niet. Volledige keuzevrijheid!   

© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten

 

Kiest iemand daarvoor, dan is dat goed. Zelfregie in volle omvang geldt bijvoorbeeld voor Lisanne Spaander. Ik nodigde haar - als onderdeel van mijn lezing uit - om haar verhaal te doen en om ‘Vechtersbaas’ en ‘Kijk naar mij’ te zingen.  

 

150 apothekers, apothekersassistenten, apotheekhoudend huisartsen en andere belangstellenden luisterden ademloos naar Lisanne en naar mij.

 

Wat fijn om hen te ontmoeten, te inspireren en te spreken over deze thema’s.

 

Daarna hield Sander de Hosson, longarts, columnist en ambassadeur van Robijn huijs, zijn lezing met indrukwekkende verhalen.

 

Na afloop bedankte Ellen de sprekers en - sorry - ik kon het niet laten. Ik vroeg nog even aan alle aanwezigen ‘Wat neem je mee?’ Hoe gaaf is het dan als je meemaakt dat het voltallige publiek direct roept: ‘Oordeelloos luisteren!’

 

Dank je wel! Ik wens jullie hele mooie en nieuwe (oordeelloze) ontmoetingen …

 

© Robijn huijs | NorthEast Personeelsdiensten

 

© Robijn huijs

 

© Robijn huijs

 

© Robijn huijs

 

© Robijn huijs

 

© Robijn huijs

 

© Robijn huijs